Iris Hond: Stoer, ongetemd, bezield.
Iris Hond laat zich niet in een hokje vangen. Ze is de klassiek geschoolde rebel die net zo goed past in het Concertgebouw als in de popzalen en op straat. Voor Iris is de piano geen instrument van etiquette, maar een wapen van verbinding. Ze speelt niet voor een publiek: ze trekt een publiek haar wereld in.
Haar optredens zijn een reis langs uitersten. Aan de ene kant is er de Iris van de absolute verstilling. In een intieme, (360-graden) setting, haar luisteraars dichtbij, brengt ze de filmische composities van Ludovico Einaudi en haar eigen composities tot leven. Hier is geen afstand, geen podium, alleen de pure emotie van een piano en een pianiste die harten raakt. Het is de kunst van het vertragen, waarbij ze een ruimte van honderden mensen moeiteloos dwingt tot een collectieve adempauze.
Maar Iris is ook de frontvrouw die voor spektakel zorgt. Wanneer ze op het podium staat met haar volledige band, ontstaat er een explosieve synergie tussen klassiek vakmanschap en moderne drive. De verstilling maakt plaats voor een ongekende energie, waarbij haar speciaal ontworpen 'Odyssey'-vleugel het middelpunt vormt van een visueel spektakel. Het is stoer, ongetemd en bezield.
Deze dualiteit - de kwetsbaarheid van de solist en de kracht van de performer - maakt haar uniek. Of ze nu in woorden spreekt over haar jaren op de straat , of communiceert via haar muziek, Iris is altijd authentiek.
Die authenticiteit vindt zijn oorsprong in haar eigen levensverhaal. Iris weet wat het is om aan de rand van de samenleving te staan, en juist die ervaring vormt de ziel van haar spel en haar ondernemerschap. Met haar eigen Music for Shelter Foundation zet zij zich onvermoeibaar in voor de 'onzichtbaren' in onze maatschappij. Haar muziek is onlosmakelijk verbonden met deze missie: elk optreden is een pleidooi voor veerkracht en menselijkheid.
Wie Iris boekt, haalt geen pianist in huis, maar een artistieke natuurkracht die een blijvende indruk achterlaat op iedereen die aanwezig is.